Dagmeditatie 6 april 2021

Door Daan Kraan op 6 april, 2021 - 08:00

Psalm 30

Een psalm. Een lied bij de inwijding van de tempel. Van David.

Hoog wil ik U prijzen, Heer, wat U hebt mij gered en mijn vijand geen reden gegeven tot vreugde. Heer, mijn God, ik riep tot U om hulp en U hebt mij genezen.

Heer, U trok mij uit het dodenrijk omhoog, ik daalde af in het graf, maar U hield mij in leven. Zing voor de Heer, allen die Hem trouw zijn, loof zijn heilige naam. Zijn woede duurt een oogwenk, zijn liefde een leven lang, met tranen slapen we ’s avonds in, ’s morgens staan we juichend op.

In mijn overmoed dacht ik: Nooit zal ik wankelen. Heer, U had mij lief en ik stond als een machtige berg, U verborg uw gelaat en ik bezweek van angst.

U, Heer, roep ik aan, U, Heer, smeek ik om genade. Wat baat het U als ik sterf, als ik afdaal in het graf? Kan het stof U soms loven en getuigen van uw trouw?

Luister, Heer, en toon uw genade, Heer, kom mij te hulp. U hebt mijn klacht veranderd in een dans, mijn rouwkleed weggenomen, mij in vreugde gehuld.

Mij ziel zal voor U zingen en niet zwijgen. Heer, mijn God, U wil ik eeuwig loven.

 

Overweging

Nog een Paaspsalm. Een lied dat getuigt van de redding die God geeft.

En die redding vindt zelfs plaats vanuit het dodenrijk. De dood is wat wij het ergste vrezen. Maar de psalmdichter daalde af in het graf, maar werd door de Heer in leven gehouden. Daarbij denk je natuurlijk allereerst aan Jezus, wiens opwekking uit de dood wij in deze dagen vieren. Maar vanuit Pasen strekt dit geloof zich ook uit over ons leven. Ons leven straks, als we gestorven zijn: God zal ons opwekken tot nieuw leven. Maar ook ons leven nu. Als we bezwijken van angst, als we doodsangsten uitstaan. Dan hoeven we ons maar tot de Heer te wenden, of Hij schenkt ons zijn genade. De psalmdichter herinnert zich hoe hij zelf overmoedig werd, en dacht: ik zal nooit wankelen. Maar de Heer hoefde zijn gelaat maar een ogenblik voor hem te verbergen, of hij bezweek van angst en moest smeken om genade.

Wij zijn zulke helden niet…!

De Heer is wel standvastig, vooral in zijn trouw en liefde. Hij laat zich verbidden, om-bidden zou je kunnen zeggen, en wil ons altijd weer zijn genade schenken.

‘Zijn woede duurt een oogwenk, zijn liefde een leven lang’. Wát een God hebben wij toch..! En daarom kan het zijn dat je ’s avonds in tranen inslaapt, maar de volgende morgen weer juichend opstaat. Zoals Jezus opstond met Pasen, zo beleven wij ook een wederopstanding, een herschepping. Je voelt je een nieuw mens. Je klacht verandert in een dans. Opnieuw geboren. God komt eeuwig onze lof toe.

‘Een lied bij de inwijding van de tempel’ staat boven deze psalm. Ik kan me goed voorstellen dat bij zo’n blij gebeuren je déze psalm zingt. En hij is al door David gedicht, David die de tempel zelf niet mocht bouwen, laat staan inwijden.

Zo zingen ook wij al met het oog op wat kómen gaat. Het wordt een lied van hoop.

Ds. Ron Koopmans

glqxz9283 sfy39587stf02 mnesdcuix8
sfy39587stf03
sfy39587stf04