Dagmeditatie 4 mei 2021

Door Daan Kraan op 4 mei, 2021 - 08:00

Psalm 116

De Heer heb ik lief, Hij hoort mijn stem, mijn smeken, Hij luistert naar mij, ik roep Hem aan, mijn leven lang.

Banden van de dood omknelden mij, angsten van het dodenrijk grepen mij aan, ik voelde angst en pijn.

Toen riep ik de naam van de Heer: ‘Heer, red toch mijn leven!’

De Heer is genadig en rechtvaardig, onze God is een God van ontferming, de Heer beschermt de eenvoudigen, machteloos was ik en Hij heeft mij bevrijd. Kom weer tot rust, mijn ziel, de Heer is je te hulp gekomen.

Ja, U hebt mijn leven ontrukt aan de dood, mijn ogen gedroogd van tranen, mijn voeten voor struikelen behoed. Ik mag wandelen in het land van de levenden onder het oog van de Heer.

Ik bleef vertrouwen, ook al zei ik: ‘Ik ben diep ongelukkig”. Al te snel dacht ik: Geen mens die zijn woord houdt. Hoe kan ik de Heer vergoeden wat Hij voor mij heeft gedaan? Ik zal de beker van bevrijding heffen, de naam aanroepen van de Heer en mijn geloften aan de Heer inlossen in het bijzijn van heel zijn volk.

Met pijn ziet de Heer de dood van zijn getrouwen. Ach, Heer, ik ben uw dienaar, uw dienaar ben ik, de zoon van uw dienares: U hebt mijn boeien verbroken. U wil ik een dankoffer brengen. Ik zal de naam aanroepen van de Heer en mijn geloften aan de Heer inlossen in het bijzijn van heel zijn volk, in de voorhoven van het huis van de Heer, binnen uw muren, Jeruzalem.

Halleluja!

 

Overweging

Vanavond gedenken wij de doden die vielen in de Tweede Wereldoorlog. Mensen die stierven aan het front, mensen die het leven lieten tijdens de bombardementen, mensen die omkwamen in het verzet of in de kampen, mensen die stierven in de hongerwinter. De vrijheid is duur betaald.

Bij Bevrijdingsdag 5 mei hoort dus altijd de dodenherdenking op de avond van 4 mei.

Psalm 116 is een blijde psalm: ‘God heb ik lief, Hij hoort mijn stem, mijn smeken’.

Maar het was dan ook wel smeken. De psalmdichter heeft zich omkneld geweten door de banden van de dood. Zoals mensen in de oorlogsjaren leden onder de bezetting. Het was een bange tijd, een en al angst. En net als in de psalm is er veel gebeden: ‘Heer, red toch mijn leven!’ Men was soms diep ongelukkig, maar mensen bleven vertrouwen.

Maar er kwam bevrijding. De Heer ontrukte het leven van velen aan de dood. Men mocht weer wandelen in het land van de levenden onder het oog van de Heer.

Niet allen haalden 5 mei 1945. Hen gedenken wij. ‘Met pijn ziet de Heer de dood van zijn getrouwen’.

Maar dan mogen we de beker van bevrijding ook heffen. Dankbaar. Ja, vooral dankbaar. Want hoe kunnen we vergoeden wat de Heer voor ons heeft gedaan? Hoe kunnen wij danken voor de redding van ons leven? De kerken zaten vol in oorlogstijd. Men wist de Heer wel te vinden. Het was ook bijna het enige wat nog mocht… Daarna is de kerkgang snel afgezakt, en het christelijke geloof, het christelijke vertrouwen dus, verdwenen uit het collectieve geheugen van ons volk. Dat is verdrietig. Vooral nu we weer een moeilijke tijd meemaken met een onzichtbare vijand: het virus dat ons leven bedreigt. Nu zitten de kerken niet vol, want dat mag niet. Zou het wél mogen, kwamen de mensen dan wel, zoals toen? Dat is gissen. Maar blijven wij dankbaar voor elk moment van bevrijding dat wij ook nu mogen ontvangen uit Gods hand.

 

Ds. Ron Koopmans

glqxz9283 sfy39587stf02 mnesdcuix8
sfy39587stf03
sfy39587stf04