Dagmeditatie 3 april 2021

Door Daan Kraan op 3 april, 2021 - 08:00

Psalm 88

Een lied, een psalm van de Korachieten. Voor de koorleider.

Op de wijs van De rietpijp. Een beurtzang, een kunstig lied van de Ezrachiet Heman. Heer, mijn God, mijn redder, overdag schreeuw ik het uit, ’s nachts zit ik stil voor U neer.

Laat mijn gebed U bereiken, luister naar mijn klagen, ik word door rampen bezocht, mijn leven nadert het dodenrijk. Ik hoor bij wie afgedaald zijn in het graf,

ik ben als een man aan het eind van zijn krachten, een naamloze dode, ik ben als een gesneuvelde in een massagraf, aan wie U niet langer denkt, losgerukt uit uw hand.

U hebt mij onder in de kuil gelegd, in het duister van de diepte,uw toorn drukt zwaar op mij, uw golven slaan over mij heen. Bekenden hebt U van mij vervreemd, afgrijzen roep ik bij hen op, ik ben ingesloten en zie geen uitweg meer.

Mijn ogen zijn dof van ellende, ik roep U aan, Heer, elke dag, en strek mijn handen naar U uit. Doet U aan doden wonderen, staan schimmen op om U te loven?

Komt uw liefde in het graf ter sprake of uw trouw in de afgrond? Weet men in de duisternis van uw wonderen of van uw weldaden in het land der vergetelheid? Daarom roep ik U om hulp, Heer, elke morgen nader ik U met mijn gebed. Waarom, Heer, verstoot U mij en verbergt U voor mij uw gelaat?

Ik ben verzwakt, van jongs af in doodsgevaar, verbijsterd moet ik uw woede verduren. De gloed van uw toorn overweldigt mij, uw verschrikkingen maken mij sprakeloos, als water omringen ze mij, dag aan dag, van alle kanten sluiten zij mij in.

Mijn beste vrienden hebt U van mij vervreemd, mijn enige metgezel is de duisternis.

 

Overweging

Psalm 88 is de enige psalm waarin geen enkel licht schijnt. Andere psalmen kennen dezelfde klacht, maar daar is ook altijd een omslag in, iets van antwoord, iets van vertrouwen. Maar deze psalm is volkomen duister. Zo kan een mens zijn leven ervaren, in diepe neerslachtigheid. Hoopvol is, dat de bidder een adres heeft waaraan hij zijn klacht richt. Het is de Heer die hij aanroept, tot wie Hij elke morgen bidt, en aan wie hij zijn diepe vragen stellen kan. Deze mens is ten einde raad, hij voelt zich als afgedaald in het graf. Kan dát de bedoeling zijn van God? Zijn het soms de doden die Hem loven? Wij lezen deze psalm op Stille Zaterdag. De dag waarop we de stilte ervaren van het graf waarin Jezus ligt. Het is nog geen Pasen, het licht breekt nog niet door. En dus kan deze psalm ons gebed zijn. Want van ónze kant zal de redding niet komen. Onze toestand is menselijkerwijze hopeloos, we zijn ‘met Jezus begraven in het graf van de dood.’ Ons gebed is tot ‘Heer mijn God, mijn redder’. En Hij is onze hoop. In het diepste duister, waarin je alleen maar kunt zwijgen, zal het licht van Christus worden ontstoken. Jezus zal worden opgewekt, zal opstaan en het graf verlaten. Dat geeft hoop, dat ook wij het duister achter ons zullen kunnen laten, ‘met Jezus opgestaan ten leven.’

 

Ds. Ron Koopmans

glqxz9283 sfy39587stf02 mnesdcuix8
sfy39587stf03
sfy39587stf04