Dagmeditatie 19 februari 2021

Door Daan Kraan op 19 februari, 2021 - 08:00

1 Petrus 2: 18-25

Slaven, erken het gezag van uw meesters en heb ontzag voor hen, niet alleen voor de goede en rechtvaardige, maar ook voor de onrechtvaardige. Het is een blijk van genade als iemand, doordat zijn aandacht op God gericht is, in staat is onverdiend leed te verdragen. Immers, is er enige reden op trots te zijn wanneer u de slagen verdraagt die u als straf voor uw wangedrag krijgt? Het is echter een blijk van Gods genade wanneer u verdraagt wat u moet lijden voor uw goede daden. Dat is uw roeping; ook Christus heeft geleden, om uwentwil, en u daarmee een voorbeeld gegeven. Treed dus in de voetsporen van Hem die geen enkele zonde beging en over wiens lippen geen leugen kwam. Hij werd gehoond en hoonde zelf niet, Hij leed en dreigde niet, Hij liet het oordeel over aan Hem die rechtvaardig oordeelt. Hij heeft in zijn lichaam onze zonden het kruishout op gedragen, opdat wij, dood voor de zonde, rechtvaardig zouden leven. Door zijn striemen bent u genezen. Eens dwaalde u als schapen, nu met u teruggekeerd naar Hem die de herder is, naar Hem die uw ziel behoedt.

 

Overweging

In onze tijd, waarin we soms tegen onze zin herinnerd worden aan het ‘slavernijverleden’ van ons volk, kunnen de eerste zinnen van dit Bijbelgedeelte vervelend blijven ‘haken’. Petrus vraagt van de slaven ontzag voor hun meester, niet alleen als die meester rechtvaardig is, maar ook als die zich onrechtvaardig betoont en zijn slaaf bijvoorbeeld straft voor daden die toch goed waren.

Wij moeten deze woorden lezen in hun tijd, een tijd waarin slavernij tot de gewoonste zaken van de wereld behoorden. Het was een soort van ‘werknemer-zijn’.

Christus stelt ons in de vrijheid, maar de gewone orde in de samenleving blijft gehandhaafd. We hoeven geen revolutionairen te worden, niet in opstand te komen.

Richt je aandacht op God, dan kun je ook leed verdragen dat je niet verdient. Dat is onze roeping. En dàt geldt in onze tijd, in ons eigen leven, nog steeds.

Petrus verwijst naar Jezus Christus. Hij beging geen enkele zonde en sprak geen leugen uit, maar droeg zijn lijden. Hij hoonde niet terug, dreigde niet. Wát een kracht!

Jezus liet het oordeel over aan ‘Hem die rechtvaardig oordeelt’, dus aan God de Vader. En die gezindheid heeft ons veel gebracht. Want in zijn onschuldig lijden nam Jezus ónze zonden op zich. Hij stierf de dood die wij verdienden. Ja, in zijn sterven stierven ook wij ‘voor de zonde’. De striemen die Hij ontving hebben ons genezing gebracht, en zijn dood het leven. Héél de kern van ons geloof in een paar zinnen. Petrus zegt het mooier dan ik. Laat het maar goed doordringen. Daarmee stel je je onder de hoede van een goede Herder, de behoeder van onze ziel.

Als je dít weet, kun je ook onverdiend lijden aan. Dan sla je niet terug, scheld je niet terug, maar draag je het waardig. Er is er Eén die het vergelden zal. En ja, ook voor degene die jou onrechtvaardig behandelt, is Christus aan het kruis gestorven.

Terugkomend op het ‘slavernijdiscussie’. Er is in het verleden veel onverdiend leed aangebracht aan wie tot slaven waren gemaakt. Maar wie zijn wij om te oordelen over de mensen van toen? Zij leefden in hun tijd. Laten we het oordeel hierover, inclusief de ‘excuses’, aan de Heer overlaten. Er is genoeg slavernij vandaag de dag. Laten we daar maar eens oog voor krijgen en het goede doen. We hebben daaraan onze handen meer dan vol.

 

Ds. Ron Koopmans

glqxz9283 sfy39587stf02 mnesdcuix8
sfy39587stf03
sfy39587stf04